Vergalopperen

wo 6 mrt, 13:56 Column
Caspers Comeback
Caspers Comeback

“Dierenrechtstrijders willen dat hobbelpaard uit draaimolen verdwijnt.” Nee, het gaat hier niet om een pakkende kop van het satirische medium ‘De Speld’. En volgens mij is het ook nog lang geen 1 april. Dierenrechtenorganisatie PETA wil daadwerkelijk dat de bewegende dieren van de attractie worden verwijderd.

Één van de argumenten tegen het hobbelpaard is dat we dieren niet als amusement moeten zien. En ik begrijp dat wel. Het is toch ook weerzinwekkend dat we een fictieve ezel beprikken in het gelijknamige kinderspelletje puur ten behoeve van ons plezier? En hoe mooi is het dat de lama’s niet meer op televisie zijn. Schandalig dat we daar jarenlang om hebben moeten schaterlachen, toch?

Daarnaast is het ook hard werken op zo’n draaimolen. Tientallen, misschien wel honderden kinderen op je rug. Dat valt niet mee. Al zijn er natuurlijk altijd dieren die het zwaarder hebben. Wat te denken van de bok die bij elke gymles een klas middelbare scholieren over hem heen krijgt. En wat moet het hondje het bij elke verhuizing zwaar hebben. De gemiddelde piano of kast is namelijk zwaarder dan een kind op een hobbelpaard of een scholier op een bok. Het is gewoon niet meer van deze tijd hoe het hobbelpaard wordt uitgebuit. Maar ik wil van de gelegenheid ook gebruikmaken om een lans te breken voor enkele andere dieren. Het is toch niet te geloven hoeveel schapen er iedere avond over een hek moeten springen, louter ten gunste van onze goede nachtrust. Of ben ik de enige die de schaapjes alleen kan tellen als ze over een hekje springen? Ik ben dan ook wel echt een dierenbeul natuurlijk. En wat voor leven heeft een eendenbek nou eigenlijk? Twee stuks fruit per dag is gezond, maar als je dag in dag uit tientallen pruimen en perziken de revue ziet passeren, vraag je je toch af of zo’n eend er dan nog zin in heeft. Misschien handig voor PETA om de focus weer te verleggen naar dieren van vlees en bloed. Ik denk namelijk dat de houten paardjes op draaimolens hun tijd wel zullen uitzitten. En anders doen de kinderen op hun rug dat wel.

Tekst: Casper Keijsers