Weinig uitvallers Kennedymars Melderslo

Maar het spektakelstuk vormt de start en finish van de tachtig kilometer mars op zaterdagavond en de binnenkomst van de wandelaars daags erna. Onze HALLO- verslaggever voltooide de tachtig kilometer per auto en sprak onderweg met enkele wandelaars.

De controlepost bij Hayberries in Broekhuizen ligt op ongeveer zestig kilometer, zo'n twintig kilometer van de finishlijn in Melderslo. Aan een tafeltje zitten Robert Joosten 37 jaar uit Horst, en Kevin Hendrix (25) uit Well. De zus van Kevin, Jacqueline Hendrix (27) loopt ook mee en komt uit Venray. Het trio oogt moe en moet vort maken om tijdig de volgende controlepost in Swolgen te halen. Jacqueline heeft het moeilijk.

"In Grubbenvorst heb ik een half uur gerust en op de massagebank gelegen. Daarna ben ik weer voorzichtig aan de wandel gegaan. In Lottum voelde ik mijn maag opspelen nadat ik er een kopje bouillon had genomen. Onderweg naar Broekhuizen kwam de soep er weer uit waarna ik me herstelde. Ik heb alleen wat last van een blaar onder mijn voet maar ik probeer de tocht uit te lopen", aldus de Venrayse. Volgens Robert Joosten maakt het trio bij de controleposten een pauze van zo'n 10 minuten maar door het oponthoud in Grubbenvorst willen de drie niet te lang in Broekhuizen blijven zitten.
Ze hopen tussen 14.00 en 15.00 uur in Melderslo te finishen. Dat halen ze niet want de drie lopers komen uiteindelijk rond 16.30 uur over de streep.
"Moe zijn we wel, maar het geeft ons vooral een voldaan gevoel", aldus Robert. Ook de vader van Kevin en Jacqueline, Chris Hendrix uit Well liep de tachtig kilometer. Chris is een fanatiek wandelaar, houdt er zijn eigen tempo op na en kwam al om 08.55 uur over de finish.

Even later melden Toën (45) en de 12 jarige Maikel Schoeber uit Melderslo zich bij de stempelpost bij Hayberries. Zij lopen de halve Kennedymars. Vader Toën, heeft al zo'n zeven keer de veertig kilometer gelopen, voor Maikel is het de eerste keer. Toën: "Het valt me zwaar, ik heb niet geoefend maar mijn voeten beginnen te klieren maar ik heb nog geen blaren." De twee blijven nog even zitten en zetten daarna de neuspunten richting Swolgen. Maikel loopt een stuk gemakkelijker dan zijn vader. Uiteindelijk halen ook zij de finish.

Net als ik per auto richting Meerlo wil vertrekken komt de laatste tachtig kilometer deelnemers zich melden bij de Broekhuizense stempelpost. Joost Schutte (28) uit Maasbree. Joost loopt voor het eerst de Kennedymars en had van te voren niet geoefend. "Ik stempel de kaart nog wel af hier maar stap tevens uit. Mijn benen willen niet meer en mijn spieren zijn verzuurd. In Grubbenvorst heb ik een half uur op de massagebank gelegen maar ik ben waarschijnlijk te snel van start gegaan met lopen. Dat heeft z'n tol geëist. Ik heb er zestig kilometer opzitten en wil nu naar huis. Of ik volgend jaar weer mee doe? Dat weet ik nog niet, daar moet ik nog over nadenken", aldus Schutte.

Vader en moeder Schutte wandelen langzaam met Joost naar de auto. Ik zwaai in het voorbijrijden nog even en steek mijn duim op. Mijn eerste Kennedymars verliep exact hetzelfde als die van Joost. Alleen liep ik die in Someren en moest ik ook na zestig kilometer, in Liessel, opgeven.
Bij controlepost De Speulplats in Meerlo tref ik twee dames uit Lottum aan. Zij lopen de 25 kilometertocht.
Mieke Teluy en Monique Broek­mans. De twee vriendinnen zitten rustig op een stoel te genieten van een pauze. "Voor ons is 25 kilometer meer dan lang genoeg. Natuurlijk kunnen wij ook de halve Kennedymars aan maar het gaat ons vooral om het meedoen", lacht Mieke. Even later rijd ik de twee dames voorbij tussen Meerlo en Tienray, zo'n 7,5 kilometer van de eindstreep in Melderslo vandaan waar zij om 14.00 uur finishten.

Aangekomen in Melderslo komen de deelnemers aan de verschillende afstanden mondjesmaat binnen. Langs de kant staan bekenden, familie of vrienden de lopers op te wachten met bloemen. Zonnebloemen en gladiolen zijn de meest uitgereikte bloemetjes. Maar daarvoor doen de lopers het natuurlijk niet. Het gaat hen er vooral om zichzelf te bewijzen. Wanneer lichaam en geest aangeven te willen stoppen met lopen, kan een mens meer dan hij denkt. Daar is de Kennedymars ook voor in het leven geroepen, ongetraind tachtig kilometer lopen met bepakking. Vandaag de dag gaat wat aangenamer met oordopjes in voor muziek onderweg en een rugzakje met drinken en versnaperingen. Aan de streep wacht de deelnemers een medaille en het besef dat tachtig kilometer lopen je best wel in de benen gaat zitten.

Aan de Kennedymars (80 km) deden 214 lopers mee, waarvan er 18 vroegtijdig uitvielen. De halve Kennedymars (40 km) had 103 deel­nemers en telde 7 uitvallers. Aan de 25 en 10 kilometer deden respectievelijk 105 en 114 lopers mee en kende geen uitvallers. De uitgestippelde fietsroutes van 70 en 40 kilometer op zaterdag werd door 331 mensen gereden.