Stopwoordjes

Een stopwoord, een soort lievelingswoordje of zo, om de seconde wordt dit bepaalde woord door iedereen geroepen. Het vervelende aan deze zogenaamde stopwoordjes is dat ze erg besmettelijk zijn en dat er nog geen vaccin tegen uitgevonden is. Als iemand er eenmaal mee begint, lijkt het wel alsof de hele wereld met dit eigenaardige virus besmet wordt en voortdurend dit bepaalde woordje uitschreeuwt. Op alles wat je zegt is de eerste reactie het nieuwste en hipste stopwoord. En als je niks zegt, dan wordt er ook wel een of ander excuus verzonnen om toch wéér dit woordje te mogen roepen. Als de wereld dit woordje na een periode van ongeveer drie weken dan helemaal beu is, wordt er gewoon een nieuw woord gebombardeerd tot stopwoord.

Het stopwoordjes-systeem, dat snappen we wel: gewoon drie weken lang als een idioot altijd en overal dit woord op tafel gooien. Best handig trouwens, als je even niks weet te zeggen of als er een pijnlijke stilte valt op een enge date of zo. Het enige wat wij dan weer niet snappen, is de benaming. Waarom heeft dit woord de titel 'STOP-woordje' gekregen? De verschrikkelijke uitwerking van dit virus is toch juist dat men het probleem heeft niet meer met dit woord te kunnen stoppen? Een soort verslaving, je wilt er wel mee stoppen, het lukt alleen niet. Maar dan slaat de betiteling van 'Stop-woordje' toch eigenlijk nergens op? Je stopt er helemaal niet mee? Of misschien hebben de bedenkers van dit fenomeen het wel zo genoemd omdat, als je eenmaal verslaafd bent, het de bedoeling is dat je er zo snel mogelijk weer mee stopt en afkickt?

Nee, wij vinden dit een te verwarrende naam. Na lang wikken en wegen zijn wij er uit en hebben wij een veel simpelere en meer passende oplossing hiervoor bedacht. We noemen het: non-stop-woordjes!
Misschien is meneer Van Dale het wel met ons eens en staat er vanaf volgend jaar voortaan non-stop-woordje onder de N in het woordenboek, in plaats van stopwoordje.

Mies&Flo