Rare vogels in het Vondelpark

Ik dank mijn stoere-ik-ben-niet-snel-bang-karakter want het was net een levend museum waar ik doorheen liep. De meest rare types kwamen voorbij. De bekende zwerver met mutsje die met zo'n veel te grote, blauwe Albert Heijn-tas loopt te zeulen. Iedere keer vraag ik me weer af wat daar in godsnaam allemaal in zit. De fanatieke sportievelingen die dan in een veel te strakke legging je ongeveer tien keer voorbij vliegen, omdat ze in zo'n vijf minuten het hele vondelpark weer rond zijn.

Of van die mensen die denken dat het 365 dagen per jaar, 7 dagen per week en 24 uur per dag carnaval in Nederland is. Dit zijn natuurlijk een beetje de standaard Amsterdamse gekken van het Vondelpark, maar wat ik gister nog meer tegenkwam was verre van standaard. Een echte dierenvriend, dat was ze volgens mij wel. Ze liep met vijf blije hondjes, die er nog verzorgder uitzagen dan zijzelf, en een enorme bak met van die snoepspekjes rond. Een gigantische walm van suikerspekjes hing om haar heen. Het is me nog steeds niet helemaal duidelijk of zij nou aan deze spekverslaving leed, of dat ze van plan was haar hondjes een bijna overdosis aan spekjes te geven.

Enniewee, het was in ieder geval wel duidelijk dat ze met veel liefde voor haar hondjes leeft. Speciaal voor haar hondjes met een enorme bak spek sjouwen zegt toch al genoeg? En ook al was die spek toch voor haarzelf bedoeld, dan had ze deze denk ik toch met haar hondjes gedeeld. Die enorme bak zelf opeten overleeft ze namelijk nooit.

Eigenlijk zijn de Vondelpark-gekken helemaal zo gek nog niet. De zwervers bewaken met veel hart en ziel hun Albert Heijn-tas en spreiden zorgvuldig iedere avond opnieuw hun bedje, de carnaval-freaks showen 24/7 hun passie en liefde voor carnaval aan de rest van de wereld en de mevrouw met de honden en de spekjes heeft alles over voor haar vijf schatjes. Hartstikke liefdevolle mensen dus. Love is in the air, op zomaar een woensdagavond in het Vondelpark!

Mies