Recensie albumpresentatie Early Adopters

Iets na half negen beginnen de Park Bench People uit Sevenum met het voorprogramma. Zij spelen stevige poprock die doet denken aan Scouting for Girls en de Two Door Cinema Club. Ook doen ze een geheel eigen cover van Cyndi Lauper’s hit When You Were Mine. De zaal wordt bij elk nummer enthousiaster.

Dan verschijnt er op het scherm achter het podium een filmpje. Er komt testbeeld langs, veel ruis, en onder een repetitief gesproken ‘lucky people’ verschijnt de band op het podium. Hun silhouetten vormen zich tegen de achtergrond van het scherm wanneer ze de eerste tonen van Metro inzetten. Het publiek juicht. Metro is een verrassend nummer waar meteen met een meerstemmig achtergrondkoor body aan het geluid wordt gegeven. Behalve de drummer zal elk lid van de band vanavond een bijdrage aan de zangstukken geven.

Na de eerste nummers spreekt gitarist Bram Jacobs de zaal toe. “Supercool dat jullie met zoveel zijn gekomen. We hebben hier echt naar toe gewerkt. Ik ga dan ook niks zinnigs zeggen, we gaan lekker spelen”, zegt hij terwijl Hoax wordt gestart. Een tweede filmpje wordt gestart in een jaren 50-stijl. Er zijn shots van de oefenruimte en de band. De band leeft zich helemaal uit op het podium. De drummer gaat op in z’n spel en tijdens Harmonise staat de zanger zich in te leven. Tijdens hun hitsingle Average Boy gaat de band helemaal los. Het nummer eindigt met een op de grond gesmeten tamboerijn. De band zelf kijkt tevreden terug op de avond. “Super om zoveel mensen op de been te zien voor een optreden van ons. Het hele optreden leek maar tien minuten te duren, het ging echt in een roes voorbij, zal wel met lichte zenuwen te maken hebben. Op een paar nerveuze foutjes na ging het optreden dan ook wel goed”, zegt Victor Verstraelen. De Early Adopters klinken kalmer en meer experimenteel dan hun voorprogramma. Hoewel ze op hun cd aardig klinken is de live-ervaring nog tien keer overtuigender. Hun sound is moeilijk te beschrijven maar heeft, deels dankzij de unieke stem van zanger Jack Baeten, een heel eigen gevoel. Dit geluid weet de band ook consistent het hele album vol te houden.