


Wanneer brokkelde de samenwerking binnen de coalitie serieus af?
"Eigenlijk is het vanaf het begin, drie jaar geleden, een verstandshuwelijk geweest van 2 partijen die elkaar in de daaraan voorafgaande campagne nog fel bestreden. In de historie heeft overigens slechts één kabinet van Christen-democraten en sociaaldemocraten de eindstreep gehaald: Lubbers III. Het had niet veel gescheeld of dat Kabinet was ook voortijdig gevallen. Dat neemt niet weg dat dit Kabinet aan de slag is gegaan om voort te borduren op de vorige Kabinetten om de overheidsfinanciën op orde te krijgen. De kredietcrisis gooide roet in het eten en noodzaakte om forse ingrepen te doen in de financiële sector. De staatsschuld liep fors op en de plannen voor financieel-economische hervormingen zouden in mei gepresenteerd worden. Tegelijkertijd heeft de discussie over het rapport van de commissie Davids en ook een al dan niet verlengde afbouwmissie in Uruzgan de verhoudingen de afgelopen maanden onder druk gezet. Niet alleen tussen bewindslieden, maar ook tussen Kamerfracties. Tja,en nu maakt het vertrek van de PvdA bewindslieden een voortijdig, maar onvermijdelijk einde aan dit Kabinet."
Hoe heeft u de spoeddebatten ervaren?
"De afgelopen week was als een soort achtbaan. In dit geval waarmee het niet goed afliep. Zondag nog carnaval gevierd en op maandag begon de voorbereiding voor komende week. Dinsdagmiddag begon met het debat over Davids, wat
uiteindelijk tot drie uur 's nachts duurde. De Kameragenda de dag erna ging gewoon door en ik had meteen 's morgens een debat met de minister van Defensie over de aankomende Europese Raad. Tussendoor heb je je reguliere afspraken en vergaderingen en je wordt natuurlijk continu benaderd door de media die willen weten hoe de vlag erbij hangt, maar in mijn geval ook door de militairen en bijvoorbeeld militaire vakbonden die zich, met mij, ernstig zorgen maakten over de dreigende situatie. Tussendoor heb ik ook nog contact met bijvoorbeeld de minister en staatssecretaris van Defensie en de minister van Buitenlandse Zaken gehad. Uiteindelijk vond donderdagmiddag het debat over de uitspraken van vice-premier Bos plaats. Voorafgaand aan dit debat, wat gezien de politieke gevoeligheid door alle fractievoorzitters werd gevoerd, bereid je samen met een klein groepje direct betrokkenen het debat voor met de fractievoorzitter. Tussendoor weer allerlei afstemmingstelefoontjes en uiteindelijk het debat. En dan kun je alleen nog maar met verbazing zien wat er allemaal gebeurt."
Heeft Wouter Bos willens en wetens Balkenende laten vallen?
"Dat zou ik zo niet willen zeggen. Uiteindelijk is denk ik niemand bewust op de val van het kabinet uitgeweest. Het is wel zo dat Wouter Bos buiten het kabinet om andere uitspraken had dan in zestien extra vergaderingen daarbinnen. Wanneer je als Vicepremier op de persconferentie verkondigt: "Wat er ook gebeurt, wij vertrekken uit Uruzgan op één augustus", dan schend je de eenheid van kabinetsbeleid. Dat resulteerde in het heftige debat van vorige week donderdag en de daarop volgende ministerraad. Dan heb je wel schuld aan de uiteindelijke val."
Door al het geruzie heeft het vertrouwen van de burgers in de politiek een enorme deuk oplopen. Hoe kan dit hersteld worden?
"Dat is wel iets wat me in toenemende mate zorgen baart. Als je de debatten van afgelopen week zag, dan is dat weinig verheffend. Het lijkt vooral te gaan om de gunst van de kiezer en de persoonlijke aanvallen op verschillende personen waren soms bikkelhard. Ik ben door veel mensen aangesproken op de wijze waarop er in het parlement gedebatteerd wordt. Het staat ook ver af van de wijze waarop ik in Horst aan de Maas gewend was te debatteren, op de inhoud. De gigantische media-aandacht zorgt voor een soort hogedruk-effect waardoor mensen over the top gaan. Afgelopen week zijn echt grenzen overschreden."
Wat gaat u in de toekomst ondernemen om de kiezers in Horst aan de Maas ervan te overtuigen dat een zetel in de Tweede Kamer vanuit Noord-Limburg wenselijk is?
"Limburgse Kamerleden zijn natuurlijk gewoon nationaal volksvertegenwoordiger en afgevaardigden namens het Nederlandse volk. Tegelijkertijd echter worden Limburgse parlementariërs vaak met een stevig kiezersmandaat richting Den Haag gestuurd. Meer dan in andere provincies stemmen mensen hier op regionale kandidaten en dat heeft zijn effect, want wij zijn aanspreekbaar en bereikbaar. Als er iets is, hebben we korte lijnen met lokale bestuurders en organisaties in de regio. Vele Limburgers hebben in de afgelopen jaren kennis gemaakt met Den Haag. Je kunt als Kamerlid ontzettend veel betekenen voor de regio, vaak ook in individuele kwesties waar mensen vastlopen in de bureaucratie. Of iemand daarbij uit Horst aan de Maas of Venlo komt is niet zo belangrijk. Relevanter is het feit dat er Noord-Limburgers in de Kamer komen, ook na 9 juni."

