Oud-Limburg in een modern jasje

Ton heeft altijd al in de horeca gewerkt. “Volgens mijn ouders wilde ik op m’n tweede al kok worden. Ik heb hen ook altijd meegeholpen en op mijn vijftiende ben ik begonnen aan de koksschool.” Ook Karin heeft veel ervaring in de horeca. Hun grote droom was het openen van een eigen restaurant. In juli 2006 namen ze Kronenbergerhof in Kronenberg over.

“Toen zijn we dus hier gekomen. Dit was een goede locatie, en het restaurant dat hier zat was tot een aantal jaren geleden altijd populair.” Ton en Karin zagen de uitdaging om het restaurant weer nieuw leven in te blazen. Ze vonden het fijn hoe ze als niet-Limburgers daarbij snel in de gemeenschap zijn opgenomen. “Mensen kwamen binnen om te kijken hoe het met de verbouwing stond en begonnen meteen te vragen, heel leuk.” Ton vindt het fijn dat het restaurant echt bij het dorp hoort. “Het is echt een punt in Kronenberg.”

Ze zijn trots op wat ze zelf hebben opgebouwd. “Toen we hier kwamen was het een enorme ravage, dus moesten we alles vernieuwen”, denkt Ton terug. “Wat we toen allemaal tegenkwamen. Vroeger was dit een schuur voor varkens, schapen en koeien en tijdens de verbouwing vonden we in de vloer complete voerbakken terug.”

Dat er historie in het pand zit, is ook te merken aan de bezoekers. Ton vertelt over een groep mannen van een jaar of 80 die een tijd geleden naar het restaurant kwamen. “Vroeger was hier een kwartier voor Duitsers. Die mannen hadden daar ook in het bos gezeten. Daar staat hier nog een gedenksteen voor. Ze kwamen met verhalen over een schuilkelder hier. Dan moet je hier de trap op en de hoek op, de opkamer in, vertelden ze. En ja hoor, daar was een kantoor met een dichtgetimmerde planken vloer. Het was ons helemaal niet opgevallen, maar onder de vloer was inderdaad die ruimte, er stond nog een bankje en al. Nu hebben die mannen hier wel vaker een reünie en vertellen ze allemaal dingen die wij nog niet gezien hebben.”

Het gebouw aan de overkant van de straat, met de naam De Schuur, werd tot nu toe gebruikt voor feesten en partijen. “Maar nu wordt het verbouwd en willen we een tweede restaurant beginnen. Het bestaande restaurant richt zich meer op culinair eten. Dit nieuwe gedeelte heeft meer een boerderijstijl met gezellige huiskamer en zo. Hopelijk gaan we hier begin september open. Hier bieden we dan mensen lekker eten voor weinig geld.” Karin en Ton willen de oud-Limburgse stijl graag vasthouden. “Ik heb de deuren uit Brazilië moeten halen, maar het zijn echte ouderwetse deuren”, vertelt Ton trots.

Voor de toekomst heeft Ton plannen genoeg. Hoewel zijn hart ligt bij het culinaire gedeelte zal hij de komende tijd vooral druk zijn met het opzetten van het nieuwe restaurantgedeelte. Zijn zoon, die nu ook in de keuken staat, zal daarbij meehelpen. Als dat eenmaal loopt gaat hij weer snel terug naar de culinaire kant. “Dat friemelwerk, alles vers, zelf brood en bonbons maken, dat vind ik het leukst.”