Impact, het boek over Joey Litjens
Jarno van Osch schrijft voor Motor Magazine en volgde Joey Litjens al een tijdje. Vier weken na de grote crash die een einde maakte aan de droom van de motorrijder, interviewde Van Osch hem voor het tijdschrift. “Ik kende ‘m toen al redelijk goed. Het deed me toch wel wat, om hem zo te zien met zijn arm in een mitella.” Na de crash was Litjens zijn racecarrière voorbij. “De meeste media laten zo iemand dan los, dan lees je er nooit meer wat over”, zegt Jarno. Maar dat zag hij toch niet zitten.
Toen Joey naar Italië ging om te revalideren, besloot Jarno mee te gaan om voor zijn tijdschrift een interview met de dokter te schrijven. “We zijn toen veel met elkaar opgetrokken, gingen de stad in en aten samen. Langzaam kwamen de verhalen naar boven. Ik grapte toen nog dat we er wel een boek over vol zouden kunnen schrijven”, herinnert Van Osch zich. Drie maanden later spraken ze elkaar weer en was de basis voor Impact gelegd.
Jarno heeft veel mensen dicht om Litjens heen gesproken voor het boek. “Vrienden, familie, zijn manager, maar ook concurrentie.” Toch gaat het boek voornamelijk over de persoonlijke strijd van Joey, tijdens zijn carrière maar vooral tijdens zijn revalidatie.
“Dat is ook een beetje de boodschap van het boek geworden, geef nooit op”, zegt de schrijver. “Joey heeft meerdere malen laten zien dat hij ook bij tegenslagen heel goed kan terugkrabbelen. Dat komt vooral door zijn karakter, hij wil perse slagen en geeft niet zomaar op. Hij knokt er echt voor.”
Dat karakter is volgens Jarno ook een van de redenen voor het snelle herstel van Litjens. “De doctoren staan versteld van zijn revalidatie. In het laatste hoofdstuk blikken we dan ook vooruit op de toekomst.” Litjens werkt nu als begeleider in de motorsport. “Wel een beetje ironisch”, vindt Jarno. “Tijdens zijn laatste grote wedstrijd zei hij tegen me dat hij binnen nu en twee jaar betaald wilde gaan rijden omdat hij wat wilde terugdoen voor zijn ouders. En nu verdient hij al eerder aan de motorsport, alleen anders dan dat hij ooit gehoopt had, denk ik.”
De persoonlijke insteek van het boek maakte heel wat emoties los. “De eerste keer dat ik Joey zag nadat hij het boek gelezen had, kwam hij met tranen in zijn ogen naar me toe. Op dat moment was voor mij het boek al helemaal geslaagd”, zegt Jarno. “En hij zei in een interview dat onze gesprekken als een soort zelfreflectie hadden bijgedragen aan zijn revalidatieproces. Het is ook een beetje ‘ons’ boek geworden.”
Jarno hoopt naast de reactie van Joey ook op een goede ontvangst van de critici. “De eerste oplage is 1.500 stuks. Ik ben benieuwd, ben al blij met een positieve reactie. Maar Joey denkt dat dat wel gaat lukken.”
