Melderslo viert honderd jaar parochie St. Odakerk

Een bescheiden feestje werd gevierd in de St. Odakerk in Melderslo op zondag 12 december. De parochie bestond honderd jaar en samen met een klein groepje aanwezigen keken de kerkgangers in een heilige mis terug op de historie.

Groots honderd jaar parochie Melderslo vieren gaat natuurlijk niet vanwege het dreigende coronavirus. "Maar we vonden het een te mooi moment om ook weer niets te doen", zegt Pierre Gubbels, vrijwilliger van de St. Odakerk. "Daarom hebben we het bescheiden gevierd." Tijdens de mis werd een aantal anekdotes voorgelezen en teruggekeken naar de verschillende kerkgebouwen die de kerk van Melderslo heeft gekend.

Meer dan honderd jaar terug was Melderslo een arm dorp, geeft Gubbels aan. "Maar na een tijdje ging het steeds beter. De inwoners moesten het hebben van de boeren en hun gewassen. Het dorp groeide en er werd besloten om een basisschool te bouwen. Vanuit de gelovige dorpelingen was er altijd al een wens geweest om een kerk in Melderslo te krijgen. Om dit te realiseren is er een comité opgericht, bestaande uit een aantal boeren en het hoofd van de school. De groep stelde het idee voor aan de deken in Horst en hij vond het een prima plan, als Melderslo ook kon laten zien dat ze zonder hulp de kerk in leven konden houden." Een onverwachts positieve reactie, vertelt Gubbels. "De dorpelingen gingen er niet vanuit dat de deken zo positief zou reageren. Want als er een kerk zou komen in Melderslo, zou het wellicht gelovigen wegtrekken uit Horst."

Ook het bisdom gaf akkoord. Daarna was het voor Melderslo belangrijk om zoveel mogelijk geld in te zamelen om de kerk te bouwen en om het gebouw en haar priester te betalen. "Via een winkel in een molen kon het comité geld inzamelen door producten en meel te verkopen." Het bleek een gouden zet en zo begonnen de inwoners van Melderslo aan de kerk die in december 1921 haar eerste mis vierde. Niet heel veel later werd de kerk uitgebreid met een toren. "Een belangrijk moment was dat de kerk officieel een parochie werd", zegt Gubbels. "Toen mochten de inwoners van Melderslo hun kinderen dopen en hun geliefden begraven bij overlijden. Ik heb gehoord dat er zelfs families hun geliefden, die in Horst begraven waren, opgroeven en naar Melderslo terugbrachten."

Een dieptepunt kwam tijdens de Tweede Wereldoorlog toen de Duitsers de kerktoren opbliezen. "Dat ging met zoveel geweld en teveel springstof dat de hele kerk was weggevaagd", vertelt Gubbels verder. "Er moest na de oorlog een nieuwe kerk gebouwd worden. Een tijdje werden er missen gevierd in de lokale Bondszaal." Tegenwoordig komen er geen tientallen mensen meer naar de kerk. "Er zitten soms zo'n dertig man, of minder", zegt Gubbels. "Een beweging die je overal in Nederland ziet." Daarom kijkt een inwonersgroep naar de toekomst van het gebouw. Er zijn tot nu toe twee opties gevonden. "Of we maken van de school een soort zorgwoningcomplex en de school verhuist naar de kerk, of we doen het andersom. Het belangrijkste is dat er wel iets van de ontmoetingsfunctie, waar een kerk ook voor gebouwd is, blijft bestaan."

Tekst: Niels van Rens