Geplukt Peter van Megen

Hij noemt zichzelf een echte fanatiekeling, een familiemens en iemand met een hart voor de regio. Deze goedlachse carnavalist uit Broekhuizen blaast daarnaast ook graag op het scheidsrechtersfluitje. Deze week wordt Peter van Megen (40) geplukt.

Een fanatiekeling, dat is hij zeker. Want verliezen nee, dat doet Peter niet graag. Op het veld met een bal aan zijn voeten niet, maar ook niet op de tribune. “Mijn fanatisme is de afgelopen jaren wel wat afgezwakt moet ik eerlijk bekennen, maar ik probeer nog wel zo veel mogelijk te winnen”, vertelt Peter. Want sport, met name voetbal, speelt een grote rol in het leven van de Broekhuizenaar. “Ik heb jarenlang gevoetbald. De sport beoefen ik nog steeds, alleen dan achter de lijnen of met een fluitje in mijn hand. Vanwege blessures heb ik de moeilijke knoop destijds moeten doorhakken om te stoppen.”

Fluitje
Peter vervult tegenwoordig één keer in de maand zijn rol als scheidsrechter bij voetbalvereniging SVEB in Broekhuizenvorst. Hij fluit de jeugd. Niet de gemakkelijkste functie op het voetbalveld. “Ik heb een harde huid, dus ik kan wel tegen een stootje. Ik vind wel dat de jeugd meer respect mag hebben voor scheidsrechters. Er is een groot tekort aan jeugdscheidsrechters, daarom moeten we de jongeren het zelf aanleren. Als we dit zoveel mogelijk doen, begrijpen ze de beslissingen van de scheidsrechter misschien vaker. Wel zie je dat plezier en ontwikkeling bij de jongeren belangrijker is dan winnen.” De sterkste kant van Peter als scheidsrechter is dat hij altijd onpartijdig is. “Het wordt vaak gezegd: ‘De scheids is een thuisfluiter’. Ik weet dat er een aantal tussen zitten, hoor. Maar ik ben echt totaal onpartijdig. Het boeit mij niet of Broekhuizen nu wint of de tegenstander. Ik sta daar om er een leuke en sportieve wedstrijd van te maken, niet als boeman.” Naast scheidsrechter, is Peter ook bestuurslid voetbalzaken bij SVEB.

Prinsentaxi
Het verenigingsleven is Peter niet vreemd. Al van jongs af aan speelt hij bij de fanfare en hij zit  al jaren bij carnavalsvereniging De Krey uit Broekhuizen. “Ik ben een echt verenigingsmens. Het is belangrijk dat je clubs hier uit de regio helpt.” Zo heeft Peter jarenlang in het bestuur van De Krey gezeten als penningmeester. “Omdat ik nu een gezinnetje heb, krijg ik al snel minder tijd voor zulke dingen. Daarom zit ik in een aantal commissies, maar niet meer in het bestuur.” Zijn carnavalsleven binnen Broekhuizen maakte een rood-geel-groensprongetje toen Peter in 2004 tot prins Peter II werd benoemd. “Een fantastische tijd. Samen met mijn adjudant Richard heb ik genoten. Het resulteerde in veel feestjes die tot de laatste uurtjes duurden. Ik weet nog goed dat Richard en ik door de kroegeigenaar ’s avonds in een postauto naar huis werden gebracht. Als bedankje voor het feest wat we iedere keer maakten.”

Trots op de boer
Peter is een echte Broekhuizenaar. “Ik hou van het dorp en ook van de regio. Ik heb hier altijd gewoond. Hier, het huis waar ik nu woon, was vroeger een varkensstal. Die hebben we omgetoverd tot een woonhuis, daar ben ik best trots op.” De ouders van Peter en zijn twee broers hadden een varkensbedrijf. “We hadden een typisch boerengezin. Helaas voor mijn ouders was er geen geschikte opvolger en is het bedrijf gestopt.” Na de basis- en middelbare school is Peter bedrijfseconomie gaan studeren in Venlo. Bij een stage bij Vitelia in Oirlo merkte hij dat hij de agrarische sector toch wel ontzettend interessant vond. “Ik vind de boer heel belangrijk. Het mooie is dat ze iets maken voor de medemens.” Tegenwoordig werkt Peter bij DAL Advies, een administratie, advies en managementkantoor.

Boeruh
Al sinds jonge leeftijd blaast Peter op de ‘toët’. “Ik ben begonnen met de bugel, maar na een tijdje merkte ik dat het niets voor mij was. Op mijn 18e besloot ik de hoorn eens te proberen en dat beviel mij wel.” Nog steeds blaast hij graag op de hoorn, net als de rest van de familie Van Megen. “Mijn vader en broers zijn ook muzikaal, die zitten ook bij de fanfare.” Wat ook als muziek in Peters oren klinkt is het gezang van de clubliederen van voetbalclub PSV Eindhoven. “Het is geen goede tijd om het te zeggen, maar ik ben een groot fan van PSV. Het is echt een club naar mijn hart. Al jaren ben ik in bezit van een seizoenskaart. Mijn 75-jarige vader reist alle thuiswedstrijden met mij af. Ook proberen we wat voetbalreizen naar het buitenland mee te pakken. Als je hem vraagt wat hij voor zijn verjaardag wil: een iPhone of een voetbalreis? Dan zou hij diep teleurgesteld zijn als hij zo’n dure mobiel krijgt.”

De allergrootste trots zijn niet de rood-wit clubkleuren uit Eindhoven, maar de twee ‘pummelkes’ die hij thuis heeft zitten. “Noor (3) en Jet (6) zijn mijn schatjes, net als Fieke natuurlijk, mijn vriendin. We zijn al 12 jaar samen en hebben elkaar ontmoet op een feestje van een gemeenschappelijke vriendin. Van het één kwam het ander.”

Tekst en beeld: Niels van Rens