Geplukt-Guus van Enckevort

Hij is beeldend kunstenaar en werkt als creatief therapeut. Hij is woonachtig in wat ooit de basisschool van Evertsoord was. Daar heeft hij zijn atelier en geniet hij met zijn vrouw van de ruimte die het wonen daar biedt. Deze week wordt Guus van Enckevort (62) geplukt.

Guus groeide op als bakkerszoon in Sevenum met zes oudere broers. Als kind was hij altijd bezig met tekenen en schilderen. Toch ging hij na de basisschool en de middelbare school niet direct de kunstzinnige richting op. “Ik heb nooit gedacht: ik word later kunstenaar”, zegt hij. Hij ging dan ook een technische opleiding volgen. Pas toen hij die afgerond had, besloot hij dat hij niet heel zijn leven als technicus wilde werken. “Op mijn twintigste ben ik toen nog begonnen op de kunstacademie, eerst in Den Bosch en later in Enschede. Daar kon ik de kunstacademie goed combineren met de opleiding Creatieve Therapie.”

Crisistijd

Hij woonde in die tijd vijf jaar in Nijmegen en drie jaar in Rekken, een klein plaatsje in de buurt van Enschede, maar 31 jaar geleden kwam hij samen met zijn vrouw naar Evertsoord. “Dat was in de crisistijd, in de jaren 80. Veel kleine schooltjes stonden toen leeg en te koop, ook in Evertsoord.” Voor Guus was dat ideaal: “We konden binnenshuis alles helemaal naar onze eigen hand zetten en er is hier veel ruimte. Daardoor was er plaats voor een atelier en een expositieruimte voor mijn schilderijen. Bovendien is het ook dichtbij waar we vandaan komen.” Nog steeds zit Guus op zijn plek in Evertsoord. “Ik vind het prachtig wonen hier. In de buurt doet iedereen z’n ding, maar als er iets aan de hand is, dan zijn we er voor elkaar.” Ook voor de kinderen van Guus en zijn vrouw, twee zoons en een dochter, was het fijn opgroeien. “Alle ruimte om buiten te spelen en veel vriendjes in de buurt. Ze hebben nooit geklaagd”, zegt Guus. Zijn gezin is erg belangrijk voor hem, ook nu de kinderen wat ouder zijn. “Ik kan er enorm van genieten, zeker nu we ook één kleinzoon hebben.” Van het atelier wordt nog altijd veel gebruik gemaakt. Door zijn opleidingen kon Guus van zijn hobby zijn beroep maken. Op de kunstacademie ging hij op zoek naar zijn eigen stijl en die heeft hij inmiddels gevonden. “Ik laat me inspireren door mijn omgeving”, vertelt hij. “Daarvan maak ik tekeningen en foto’s en als die me voldoende inspireren, ga ik over op het schilderij.” Een schilderij afmaken kost hem soms wel maanden. “Soms gaat het snel, maar soms lukt het ook niet en begin ik helemaal opnieuw. Ik vind elk puntje belangrijk en een schilderij moet helemaal kloppen. Dat kan best zwaar zijn, maar een goed resultaat is juist weer heel bevredigend, daar doe je het voor.” Vanaf september doet hij mee aan een grote internationale expositie in Polen. “Om precies te zijn in Nowy Sacz”, vertelt hij niet zonder trots. “Twee pasteltekeningen van mij zijn geselecteerd uit een aanbod van een groot aantal internationale kunstenaars uit de hele wereld voor deze expositie, de Pastelbiënnale.”

Creatieve therapie

Naast het zelf schilderen, is Guus ook werkzaam als creatief therapeut. “Creatieve therapie is een onderdeel van de therapie, waarbij het beeldende het middel is”, vertelt hij. “Door te tekenen of schilderen worden mensen bijvoorbeeld rustig. Ook komen ze tot hun gevoel en kunnen ze dingen die ze niet in woorden kunnen uitdrukken, wel in beelden vertellen.” Guus helpt mensen hiermee bijvoorbeeld met traumaverwerking. “Dat is heel dankbaar werk, hoewel het niet altijd even makkelijk is. Maar loslaten hoort bij mijn beroep. Al met al geniet ik enorm van mijn werk.” Behalve met beeldende kunst, heeft Guus ook iets met muziek. “Maar ik ben meer een luisteraar, ik geniet van muziek”, lacht hij. “Ik vind dat als je iets niet kunt, dat je het dan ook niet moet doen, dus zelf muziek maken, daar begin ik niet aan.” Hij heeft een vrij brede smaak, van jazz en pop tot klassieke muziek en de wat oudere muzikanten als Bob Dylan. “Ik bezoek regelmatig concerten en festivals. Afgelopen tijd ben ik bijvoorbeeld op North Sea Jazz en op Rock Werchter geweest.” Hoewel hij er vooral heen gaat voor de muziek, gaat zijn schetsboek wel mee naar zo’n festival. “Want kunstenaar, dat blijf ik altijd.”