75 jaar bevrijding: Ger Boots uit Horst

Het is in 2019 precies 75 jaar geleden dat Horst aan de Maas bevrijd werd van de bezetting van de Duitsers. Veel inwoners van de gemeente hebben de oorlogsjaren en de bevrijding heel bewust meegemaakt. In de serie ‘Horst aan de Maas 75 jaar bevrijd’ doen zij hun verhaal. In deze aflevering: Ger Boots (86) uit Horst, die de oorlog zelf meemaakte en tegenwoordig beschikt over een grote verzameling oorlogskranten, -boeken, en -films.

Ger was een jaar of 11 toen de oorlog Horst bereikte. “Ik was denk ik één van de eersten in Horst die de Duitsers hier binnen zag komen. Ik woonde er dichtbij en vanwege mijn leeftijd hoefde ik niet bang te zijn. Ik was geen gevaar voor de Duitsers.” Dat de bezetting van de Duitsers verandering betekende, bleek al snel. “Er werd een groot plakkaat geplaatst, waarop stond dat de Duitsers vanaf heden de baas waren.” De oorlog was toen begonnen, dat was duidelijk. Ger herinnert zich de Duitsers nog goed: “Ze vonden mij wel een aardig joch”, vertelt hij. “Ik mocht wel eens met ze mee naar het luchtafweergeschut. Ik besefte toen nog helemaal niet wat ik aan het doen was.”

De bezetting van Horst duurde ruim vier jaar. “Voor het einde van de oorlog werd er veel gevochten, vooral rondom Cuijk. Daar lag een brug waar de Duitsers flink moesten vechten. Er vielen veel gewonden”, zegt Ger. “Ik weet nog dat er toen bij ons een hoge Duitse officier binnenkwam, met de mededeling dat binnen twee uur de hele benedenverdieping ontruimd moest zijn. Mijn ouders wisten van niks, maar deden wat er werd gezegd. Niet lang daarna kwamen er wagens met doden en zwaargewonden de straat in. Er werd een kamer van ons huis ingericht als hospitaal waar de Duitsers probeerden om de gewonden te redden. De doden moesten begraven worden en daar heb ik zelfs nog meegeholpen.”

Uiteindelijk moesten de Duitsers zich toch overgeven. Na ruim vier jaar van Duitse bezetting, begon de bevrijding van Horst. “Dat deden de Amerikanen heel slim. Ze bombardeerden eerst alles plat, de kerk en het hele centrum. Daardoor hadden de Duitsers geen plek meer waar ze zich nog beschermd en veilig voelden. Er was geen uitweg en ze moesten wel tevoorschijn komen. Toen zaten ze in de val, want ze konden niet meer weg”, legt Ger uit. “In oktober van 1944 werd heel Horst dan bevrijd. En dat was een heel groot feest.”