Geplukt- Margot van den Ochtend

Deze van oorsprong Haarlemse voelt zich helemaal thuis in Grubbenvorst. Ze is graag creatief bezig en is er nog lang niet aan toe om achter de geraniums te zitten. Deze week wordt Margot van den Ochtend (72) uit Grubbenvorst geplukt.

Wie bij Margot van den Ochtend voor het huis staat, ziet het al meteen: hier woont een creatief persoon. Voor het raam ligt een keramieken eend en ook bij de voordeur staan verschillende kleurrijke beelden. In huis is nog veel meer kunst te vinden. Niet alleen van Margot, maar ook van haar echtgenoot George die graag fotografeert en aan potten bakken doet. Dat creatieve heeft Margot uit haar jeugd meegekregen. “Ik werd geboren in Haarlem en groeide op in een gezin met vier kinderen. Mijn vader was bloemist en na school moesten we in de winkel meehelpen. Bloemstukken maken bijvoorbeeld.” Ze wilde na de mulo graag doorleren en kraamverzorgster worden, maar daar stak haar moeder een stokje voor. “Dat vond zij maar niets, ze had het idee dat ik dan alleen maar andermans rotzooi moest opruimen”, lacht Margot. In plaats daarvan werkte ze eerst in een juwelierszaak en daarna op kantoor bij een autofabrikant. “Daarna moest ik weer thuis in de zaak mee gaan werken. Tot mijn 21e, toen trouwde ik.” Margot raakte al snel in verwachting en kreeg twee zoons en één dochter. “Toen de jongste 13 was, ben ik weer gaan werken bij een verpleegtehuis. Eerst als gastvrouw en later heb ik de dagopvang mee opgezet.” Na vier jaar besloot ze toch haar oude droom te verwezenlijken en startte ze een opleiding tot kraamverzorgster. Intussen was ze na haar scheiding getrouwd met George. “Hij was docent en kon dus na school, als ik werkte, voor de kinderen zorgen.”
Samen woonden ze 24 jaar ‘onder de rook van Schiphol’. “We woonden in het verlengde van de Aalsmeerbaan. Als er iemand met het vliegtuig op bezoek kwam, dan zeiden we altijd: ‘laat het weten als je je bagage ophaalt’. We konden namelijk binnen tien minuten bij Schiphol staan.” Na hun pensioen besloten ze het roer echter om te gooien. “We kwamen al jaren met de caravan in Limburg, op een camping in Baarlo. We waren op zoek naar rust en ruimte. Mijn broer woonde al in Grubbenvorst en zei: ‘hier staan ook huizen te koop.’ Maar ja, we kenden verder niets hier. We gingen met de makelaar bij onze huidige woning kijken en hij raadde aan bij de buren aan te bellen. Dat deden we en we werden meteen voor de koffie uitgenodigd. We wonen hier nu veertien jaar en zijn helemaal ingeburgerd.” Grubbenvorst bevalt uitsteken, zegt ze. “Hier willen we blijven wonen. En als we straks niet meer naar boven kunnen, nemen we een traplift.” Margot sloot zich in Grubbenvorst al snel aan bij het Hobby Gilde, waar ze cursussen volgde en later ook gaf. Nu geeft ze workshops aan huis. Ze is nog wel bestuurslid van de stichting. Schilderen deed ze al langer, met keramiek kwam ze in aanraking tijdens haar werk als kraamverzorgster. “Ik volgde toen een opleiding bezigheidstherapie, waar ook gewerkt werd met klei.” Dat sprak haar erg aan en nu maakt ze voornamelijk keramieken beelden.
Margot maakt met name fantasiefiguren, zoals vrolijk gekleurde vogels met hoofdtelefoons en IPads, maar ook schalen en beeldengroepen. Inspiratie haalt ze overal vandaan. “Als ik eenmaal bezig ben, kijk ik gewoon wat het wordt. En als het me niet bevalt, begin ik gewoon opnieuw. Dat is het voordeel van werken met klei.” Ze exposeert haar werk zo nu en dan ook, zoals laatst in de bibliotheek in Horst en staat samen met George regelmatig op kunstmarkten. Naast creatief bezig zijn, gaan de twee er ook graag een dag op uit. Naar een museum bijvoorbeeld: “We hebben een museumjaarkaart en die halen we er elk jaar wel zeker drie keer uit.” Daarnaast bezoeken ze regelmatig familie in het westen van het land en in België, waar haar kleindochter met haar gezin woont. “ We hebben al vijf achterkleindochters”, zegt Margot trots. “De oudste is 13 en de jongste 1 jaar.”
Ook gaan ze elk jaar naar Zwitserland waar vrienden van hen wonen. “Waar we nog wel eens heen willen gaan? We hebben al eens een rondreis gemaakt door Australië en zijn naar Botswana geweest waar een zus van George werkte. Het zou leuk zijn om die reizen nog een keer over te doen, maar het is natuurlijk ook kostbaar.”
Wat ook elk jaar op het programma staat is de Kunstkijkroute in Grubbenvorst. Met dit initiatief werd vier jaar geleden gestart en intussen doen er 28 kunstenaar uit Horst aan de Maas en daarbuiten aan mee. “We zijn inderdaad altijd bezig”, beaamt ze, “als je je verveelt, moet je maar geraniums kopen en met een kat op schoot erachter gaan zitten!”