


Vrij snel na het opzetten van beide acties bundelden de initiatiefnemers hun krachten. Petra: “Het systeem is ingewikkeld en omslachtig. We gaan terug naar vuilniszakken, er moeten veel wagens rijden, het is echt onbegrijpelijk. Ik heb gesproken met de wethouder en zij weerlegde mijn bezwaren, maar ik was het niet eens met haar argumenten. Ik dacht, dit kan zo niet. Er moet iets gedaan worden.”
Eric: “Laat duidelijk zijn dat wij niet tegen afvalscheiding zijn, maar dit systeem heeft zoveel haken en ogen. Het is lastig voor kleinbehuisden en er is bijvoorbeeld geen rekening gehouden met invaliden of ouderen. En dat de kleine groene bakjes niet optimaal werken lijkt ons wel duidelijk gebleken.”
Petra stoort er zich aan dat de gemeente opnieuw het wiel lijkt te willen uitvinden. “Ik begrijp dat we een eenduidig systeem moesten hebben, prima. Maar waarom niet een van de drie goede systemen kiezen? Dat de gemeenteraad hier zomaar mee heeft ingestemd, snap ik niet. En is er dan helemaal niet overlegd met andere gemeenten?”
De bezwaren zijn terug te brengen tot 12 brede punten van kritiek die ze dinsdag aan de raad presenteerden. Petra: “Dat het systeem goedkoper is, geloof ik niet. Het ophaalbedrijf wat de aanbesteding won is nu goedkoop, maar zij zien volgend jaar ook in dat ze dit voor deze prijs niet kunnen doen. En als de grondstofprijzen dalen, krijgt de gemeente ook minder voor plastic en blik. Daling van inkomsten wordt natuurlijk doorberekend aan de burgers. Als het duurder wordt, wordt de kans op zwerfafval helemaal groot. Toeristisch Horst wordt zo het Napels van Nederland.”
Eric: “Ik heb kleine kinderen en houd mijn hart vast als er vier keer op een dag zo’n vrachtwagen door de straat komt rijden. En ze gaan niet eens langzaam: de ophalers rennen er praktisch langs af.” Petra: “Ik kreeg ook heel schrijnende verhalen binnen, zoals kinderen die vertellen dat hun bejaarde ouders heel zenuwachtig zijn omdat ze bang zijn om iets fout te doen. Ze willen heel graag meewerken, maar begrijpen totaal niet wat nu de bedoeling is. En dan heb ik ’t nog niet eens over de privacyschending van incontinente ouderen.”
De acties hebben al resultaat behaald. De gemeente heeft beloofd klachten terug te koppelen aan ophaler Sita, emails snel te beantwoorden en de evaluatie van het systeem naar voren te schuiven. Ook organiseerden ze een extra omruildag voor de kleine bakjes. De gemeente heeft Eric laten weten de discussie in de mails en op de website serieus mee te nemen in de evaluatie. “We hebben behoorlijk wat bereikt”, vindt Eric. “Het is nu aan de gemeente. Maar de evaluatie kan nu in ieder geval niet met nattevingerwerk worden afgedaan”, zegt Petra.
Over agressieve of persoonlijke berichten op de petitie zijn beide actievoerders duidelijk. “Bedreigingen zijn nooit onze bedoeling geweest. Die worden verwijderd. Ik heb ook moeite met anonieme reacties, kom gewoon voor je mening uit”, vindt Petra. Eric had bijna een dagtaak aan het nalezen van de petitie. “We willen netjes onze mening verkondigen”, zegt Petra. Eric: “En dat heeft resultaat. De gemeente heeft ons laten weten dat ze vinden dat we het netjes hebben gespeeld.”
Maar de betuttelende houding van de gemeente naar de burgers stoort de initiatiefnemers enorm. “Je moet je burgers serieus nemen”, zegt Petra. “Neem je verlies en ga ermee aan de slag. Je vraagt je bijna af of de gemeenteraadsleden er zelf geen last van ondervinden.” Eric: “Veel mensen ervaren dit systeem als iets wat opgedrongen is. De informatievoorziening was ook echt lastminutewerk en de opgezette pilot was niet helemaal representatief.”
Met het overhandigen van de petitie stoppen ook de initiatieven. “Waarschijnlijk laat ik de site nog een weekje online”, zegt Eric. “Maar dan gaat ook die plat.” Ze zijn er wel een beetje klaar mee. “Sinds oktober ben ik er elke dag mee bezig, het is wel mooi geweest”, vindt Petra.

